Een 3-tal maanden geleden kwam er een baby-caïque mijn vogelfamilie aanvullen. Hij was niet echt gepland maar als ik eerlijk ben is bijna geen enkele van mijn dieren gepland.
Het was een hulpeloos, lelijk en schreeuwend monstertje. Ik werd echter tot over mijn oren verliefd en papte hem op tot hij zelfstandig kon eten. Hij nam er echt zijn tijd wel voor en tijdens de laatste weken begon ik al te vrezen dat hij nooit zelfstandig zou worden. Zijn zus at immers al weken alleen. Maar opeens... ging hij eten van alles wat ik hem aanbood: fruit, groenten, zaden, pellets...
Ik ging met hem naar de vogelarts voor een checkup en om te wieken want voor zijn eigen veiligheid was het echt wel nodig om zijn vliegkunsten te beperken. Op die manier kon hij ook met mij naar buiten om te genieten van een wereld die veel groter was dan de woonkamer. En... kon hij ook niet op de kooi van de grijsjes vliegen met het risico een teen afgebeten te worden.
Hij kreeg de naam: Akiko.
Dat caïques zeker geen beginnersvogels zijn wist ik al en dat bewijst mijn eigenwijze, speelse deugniet elke dag. Ze hebben een sterk willetje en als iets niet naar hun zin is laten ze dat voelen met hun snavel. Als "baasje" moet je dan echt even doorzetten.
Hun gekke gedrag maakt echter alles goed! Niets is veilig voor hun grijpgrage bek en pootjes. Mijn grootste uitdaging is om fotootjes te maken van mijn kleine monstertje... hij is zo vlug dat er meestal enkel nog een stuk staart op de foto staat! Ook mijn gsm vindt hij superspeelgoed. Zodra ik die open klap rent hij over mijn arm naar het scherm om zichzelf te bewonderen.
Een spiegel toont alleen een concurrent die op de schouder van "zijn" vrouwtje zit en die valt hij dan ook aan.
Douchen is het hoogtepunt van de dag voor Akiko. Hij doet dat meestal op de gootsteen waar ik een klein straaltje uit de kraan laat lopen. Hij duikelt er onder, rent heen en weer en de helft van de keuken staat onder water door zijn gefladder. Hij is daarvoor geen uitzondering op de rest van mijn vogels want ook die genieten enorm van badderen.
Zou ik een caïque aanraden? Als je veel zin voor humor hebt, geen schrik hebt om eens een "kneep" te krijgen en je heel veel tijd aan ze kan besteden... doen!... en anders ... kies je beter voor een goudvisje.
Ik heb nog geen seconde spijt gehad dat hij erbij is gekomen en elke dag maakt hij me aan het lachen, deze kleine clown.
