maandag 27 augustus 2018

Hier ben ik weer...

Wat is het lang geleden dat ik nog een blogje postte! Het vorige jaar verloor ik onverwacht op korte tijd een paar vrienden en familieleden en zoiets heeft impact op een mens. De zin om te schrijven was er niet meer.

Ook bij mijn gevleugelde vriendjes ging de natuur zijn gang en Pebbles, de valkparkiet en Duckje de catharinaparkiet kwamen aan het einde van hun vogelleventje.
Ook daar was ik van onder de indruk. 

Als je veel diertjes hebt weet je dat je die ook ooit moet laten gaan.  Ik ben echter een voorstander van euthanasie: geen nodeloos rekken van lijden, noch voor mens, noch voor dier. Bij beide vogels ging het echter enorm vlug en moest ik geen beslissing nemen: Pebbles stierf in mijn handen en Duckje vond ik s morgens dood. Zijn maatje, Daffy, zat zijn kopje te kroelen. 

Er kwamen onlangs ook 2 grasparkietjes, Banaan en Kiwi, bij me wonen en ik zocht ook een nieuwe partner voor Daffy, de catharina: Duckje II. Dat laatste bleek geen goed idee want beide kunnen elkaar niet luchten. Na een aantal mislukte pogingen om ze te koppelen heb ik me erbij neergelegd dat het niet klikt. Ze zien elkaar en zitten naar elkaar te roepen ... of is het schelden? Who knows...

Puco en Angel, de grijsjes, hebben ondertussen en steeds grotere woordenschat en als ik s avonds TV kijk of op de computer bezig ben, zit ik vaak tranen te lachen met hun fratsen. 

Met Chablis, de valkparkiet, ga ik om de 2 weken naar de vogelarts. Zijn bekje moet iedere keer worden bijgeknipt omdat het zo vlug groeit. Hij weet, wanneer ik het transportkooitje neem, dat het weer zover is en vertikt het dan om op mijn hand te stappen. 

Het is ook al schandalig lang geleden dat ik nog eens naar Nally's papegaaienopvang ging. De vrienden die ik er maakte onder de vrijwilligers en Nathalie zelf houden echter contact en houden me op de hoogte over het reilen en zeilen bij de krombekjes.

Soms, als ik een fysiek slechte dag heb, foeter ik wel eens dat er weer pluimen of zaad ligt maar als ik heel eerlijk ben was elke adoptie een goede keuze. Ik zou ze echt niet kunnen missen!