Ik ben opgegroeid met dieren. We hadden thuis altijd wel wat katten, een kanarie of een grasparkietje. Mijn liefde voor vogels groeide toen ik trouwde. Mijn toenmalige man was een parkietenliefhebber. Hij bouwde een volière in de tuin en nam me regelmatig mee naar de vogelmarkt.
Daar waar hij vooral het kweken leuk vond, was ik diegene die vogeltjes tam maakte en me bezig hield met de “zielepootjes”.
Na de scheiding, meer dan 15 jaar geleden, bleef ik gepassioneerd bezig met dieren maar buiten een kanarie en een valkparkiet, kwamen er geen vogels bij. Ik werkte toen nog en ik wist dat papegaaien enorm veel aandacht nodig hebben. Er kwam een oud hondje, een afgedankte kanarie, een poes… en het leven kabbelde voort maar mijn passie voor papegaai-achtigen bleef.
Mijn pensioen naderde en eindelijk kon ik doen wat ik in het verleden niet verantwoord vond: een papegaai houden. Door mijn leeftijd vond ik het echter niet verantwoord om een jong dier in huis te halen, gezien de ouderdom die ze kunnen halen.
Ik ben toen heel veel gaan opzoeken en lezen. Alles over omgang, voeding, vereisten voor de verzorging. De soorten die er waren, hun voor- en nadelen, wieken of niet… Ik moest ook gaan nadenken wat er met de dieren zou gedaan worden als er plots iets met me zou gebeuren.
En daarna… ben ik op zoek gegaan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten