dinsdag 11 november 2014

Een verlengd novemberweekend

Op zaterdag 8 november reed ik gezwind naar Oedelem want ik zou er vrijwilliger Tamara voor het eerst ontmoeten. Zij is een kei in het maken van speelgoed voor de birdies en ik had haar gevraagd om een schommel te maken voor mijn grijsjes.

Toen ik er aankwam werd ik, zoals altijd, hartelijk onthaald door Nathalie en haar man en met Tamara was er ook onmiddellijk een klik van verbondenheid. 

De schommel die ze had gemaakt overtrof mijn verwachtingen. Daar gaan Puco en Angel een heleboel plezier aan beleven.

Terwijl zij met hun drietjes fysiek bezig waren kon ik al wat groenten en fruit snijden voor de vogels en daarna, terwijl Tamara ze voederde maakte ik foto’s en filmpjes voor de website en Facebook.

DSC_0382

De volgende dag ging ik terug want nu waren er nog meer vrijwilligers en ze waren al druk bezig met het opstellen van volieres. Buiten waren nog 3 jonge mannen bezig met het verwijderen van meters en meters klimop.  De inzet van al die mensen raakte me enorm. Ik durf nooit meer te zeggen dat er alleen nog egoïsten in onze maatschappij zijn en dat er geen fut in de jeugd zit want ik werd echt van het tegendeel op de neus gedrukt.

DSC_0486

DSC_0450

DSC_0505

DSC_0501

Hier thuis is er sinds de komst van Angel en Flouke enorm veel leven in huis! Het zijn allebei goedgezinde en vrij luidruchtige vogels die hun aandacht opeisen. Door het feit dat ze allebei nog jong zijn is buiten eten hun grote prioriteit: spelen!

20141103 (3)

Het werkt aanstekelijk op Puco want ook hij begint nu gek te doen. Ze voeren hele gesprekken met de meest gekke geluiden. Ze nemen ook woordjes van elkaar over. Zo roept Angel nu ook “koekoek” en zegt Puco “allez kom”. Als één van hen uit de bol gaat dan volgt de rest wat soms leidt tot oorverdovende maar hilarische momenten.

Zelf heb ik er geen last van, integendeel ik geniet er van,  maar ik vermoed dat mijn buren soms hun wenkbrauwen zullen optrekken.

Mijn dieren maken dat ik mijn zorgen even opzij kan zetten en het asiel geeft me een nuttig doel om me voor in te zetten. Door mijn kleinkinderen erbij te betrekken kan ik ook aan hen de liefde voor dieren doorgeven en zo ook zorgen dat er ook in de toekomst mensen zullen zijn die om dieren geven.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten