Toen ik Nestor ontmoette bij Nathalie kwam hij op mijn schouder maar wilde in feite zo snel naar haar toe. Ik was al heel blij toen ik hem s avonds thuis kon kroelen. De volgende dag kon hij niet vlug genoeg uit de kooi zijn om bij me te komen flodderen.
En onze band is enorm gegroeid op een paar dagen tijd! We zijn stapelgek op elkaar! Telkens de andere vogels “hun” tijd hebben om bij me te zijn moet hij even in zijn kooi maar voor de rest plakt hij gewoon aan me. Hij zit bij me als ik afwas, kasten schoon maak en deze week mocht hij zelfs mee onder de douche met me. Ik hield er wat krabbels op mijn rug en schouders aan over en hij vond het een klein beetje eng. Toch maar beter een stok voor hem! Op die manier heeft hij ook meer grip en kan hij onder de waterstraal wanneer hij dat zelf wil.
Hij heeft een hekel aan linkerhanden. Raar maar waar! Ik probeer het hem langzamerhand af te leren door hem lekkers met mijn linkerhand aan te bieden maar voorlopig denk ik wel goed na wanneer ik dat doe.
Deze morgen besloot ik het karton, waar zijn kooi in had gezeten, in stukken te trekken en samen te binden om die mee te geven met de papierophaling. Samen met Nestor… Hij had de tijd van zijn leven! Elk stukje werd beknabbeld, van de tafel af gegooid en rond gesleurd. Voor mij was het iets minder handig: het touwtje waarmee ik alles aan elkaar wou binden vond hij immers ook leuk.
Heb je ooit al een touw proberen knopen als een kaketoe dat OOK leuk vindt en hij bovendien een hekel heeft aan je linkerhand? Hilarische toestanden!
Zijn favoriete plekje? Op mijn boezem met zijn kopje onder mijn (rechter) hand. Jaja, hij is zeker “de man” hier in huis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten