Auw!

Sedert vorige zaterdag worstel ik met de griep. Ondanks de elastieken benen en de pijn die elke beweging  deed, worstelde ik me uit bed om mijn dieren hun verzorging en aandacht te geven. Dat is het nadeel van alleen wonen natuurlijk.

Deze morgen stond ik op met een houten kop door de koorts en de sinussen die ontstoken zaten. Ik had weinig zin in spelen maar zo zag Nestor het niet. Hij zat al klaar om uit de kooi te komen. Tja, dat manneke weet immers niet dat zijn maatje liever gewoon in bed zou liggen.

Na onze knuffelpartij en mijn koffietje, liet ik hem op de bovenkant van de kooi. Dat is zijn speelterrein. De slimmerik heeft intussen al door dat als hij zich langs de zijkant van de kooi naar beneden laat glijden, ik steevast kom om hem terug naar boven te laten klimmen. Ik wil immers niet dat hij hier beneden op de vloer rondloopt omdat de hondjes hier ook zijn. Niet dat ik bang ben dat de hondjes iets zullen doen aan hem maar eerder omgekeerd!

Hij zat boven op zijn kooi een kartonnen doos te vernielen dus dacht ik dat ik wel even de tijd had om naar het toilet te gaan maar… mijn broek lag nog niet helemaal op mijn voeten of ik hoorde hem glijden langs de spijlen van zijn kooi. Ik riep een krachtige “neen” (wat hij WEL begrijpt als ik er ben) maar meneertje negeerde me. Net alsof hij wist dat ik niet dadelijk kon komen. Hij liep rond op de vloer!

Ik hoorde Fientje mijn oudste hondje even janken, dus die had al een pik gekregen. Ik haastte me met mijn broek nog maar half opgetrokken naar de living. Daar liep hij, kuif omhoog, gelijk een fiere haan! Je zag dat hij behoorlijk opgewonden was. Ik maande de hondjes naar hun mand, gelukkig luisteren die beter!

Ik stapte rustig naar Nestor toe en bood mijn arm om op te stappen maar daar had hij geen zin in! Hij waggelde in typisch kaketoestijl naar de emmer waar zijn pellets in zitten en ging er op zitten. En toen… maakte ik de fout om de emmer met beide handen op te pakken!  Voor ik het besefte hing hij aan mijn linker wijsvinger! Ik kon mezelf wel voor de kop slaan! GEEN linkerhand Jeanine!

Ik loodste Nestor op de emmer naar de bovenkant van de kooi en hij kwam alweer bij me om knuffels te halen. Ik verbeet de pijn en stelde hem gerust en hij ging door met zijn afbraakwerken.

Nadien bekeek ik mijn wijsvinger. Die zal behoorlijk blauw worden want die heeft precies tussen een tang gezeten. Mijn schatje, Nestor, is zich van geen kwaad bewust hahaha!