Ondertussen is Puco zo ‘n 20 dagen bij me. Dat is nog niet zo lang. Zijn kooi is niet meer afgeschermd aan de zijkanten, omdat ik wil dat hij me van ver ziet komen en dan toch niet zo vaak schrikt. Dat helpt.
Hij is lief voor mijn zoon en dochter en vooral de kleinkindertjes. Naar mij toe blijft hij echter achterdochtig. Ik ben dan ook de enige die aan en in zijn kooi moet zijn. Als hij vers eten en drinken krijgt geef ik hem de kans om eerst een beetje afstand te nemen. Tussendoor geef ik hem een druifje of pepertje want dat lust hij heel graag. Daar waar hij graag iets uit de handen pakt van de kids, moet ik het tussen de tralies duwen en dan een stapje achteruit zetten voor hij het neemt.
Ik voer gesprekken met hem maar buiten wat gegrom en gebibber zoekt hij geen toenadering. Ik ben zooooo jaloers op de kids! Hij heeft blijkbaar besloten dat ik hard moet werken om zijn maatje te worden. Hij weet echter niet dat ik niet zo vlug zal opgeven! Met Poppetje duurde het 6 maanden voor ik haar vertrouwen won.
Hij luistert in elk geval wel naar wat ik zeg want toen hij een paar dagen geleden zat te praten hoorde ik hem plots “zoeteke” zeggen.
Hij is soms bang voor de gekste dingen: een vlieg die over zijn kooi vliegt, een beeld dat verschijnt op de TV en vooral op ALLES wat op een doek lijkt! Ik tracht er zo veel mogelijk rekening mee te houden, de vaatdoek verstop ik achter mijn rug, mijn jas doe ik in de hall aan en op de kast waar hij op staat ligt een dikke laag stof want die wordt voorlopig niet afgestoft. Als hij schrikt laat hij zich gewoon achteruit van zijn stok vallen. Dat wil ik zeker zo veel mogelijk vermijden. Ik mag het niet gedroomd hebben dat hij zich pijn doet.
Ik vraag me af waarom hij anders naar me toe is. Iets aan mijn uiterlijk dat hem herinnert aan die traumatische gebeurtenissen? Mijn stem? Voelt hij zich bedreigd omdat ik waggelend loop? Het is puzzelen met zo’n intelligente vogel. Ik overweeg zelfs om mijn haar donker te kleuren om te zien of dat een verschil maakt.
Ik hoorde dat ze perfect in staat zijn om je aan de vorm van je gezicht te herkennen. Of het dus een oplossing is weet ik niet maar ik wil echt alles uit de kast halen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten