Anouk, mijn hondje, blaft maar even heel kort: als er mensen op bezoek komen en als ik s morgens de trap af kom. Toen ik om halfzes deze morgen geblaf hoorde vond ik het dus verdacht.... ik naar beneden met mijn nog half slapende kop... bleek het Puco te zijn! Ik heb nu een waakpapegaai!
Hij denkt waarschijnlijk dat als er geblaft wordt er iemand komt om hem gezelschap te houden... ik moet goed nadenken hoe ik dit ga aanpakken want aanmoedigen ga ik zeker niet doen! Grappig was het natuurlijk wel… voor een paar keertjes …maar nadien heb voor ik het weet een papegaai die de hele tijd blafgeluiden maakt als er eens niemand thuis is.
Uit het bovenstaande blijkt maar weer hoe deze slimme dieren de zaken met elkaar kunnen associëren en het ook gaan gebruiken. Het leidt dan ook soms naar een gedrag dat wij als mensen niet gewenst vinden.
De aanpak van het “probleem” los je niet op met ”koest” te gaan zeggen of naar hem te gaan om hem stil te krijgen maar net om weg te gaan uit de ruimte om hem opnieuw te leren dat blaffen gelijk staat met genegeerd worden.
Het is allemaal heel logisch maar vaker duurt het langer om het gedrag te gaan afleren dan dat ze het op pikken. Onderschat NOOIT de intelligentie van een papegaai want voor je het weet vinden ze weer een truukje om je aandacht te trekken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten